Ośrodek Rehabilitacji Zwierząt Chronionych

Czechy - rasy zwierząt

CZECHY – RASY ZWIERZĄT

Na terenie Czech na przestrzeni wieków powstało kilka charakterystycznych dla tego kraju ras zwierząt, przede wszystkim psów. Oto ich krótka charakterystyka.

Czechosłowacki wilczak (Československý vlčák)

To wyhodowana w powojennej Czechosłowacji rasa psów pasterskich, powstała a wyniku krzyżowania owczarka niemieckiego z wilkiem. W Czechosłowacji uznana oficjalnie w latach 80., zaś przez Międzynarodową Federację Kynologiczną w 1999 roku. Sierść czechosłowackiego wilczaka ma kolor srebrzysty, przypominając sierść wilka. Psy tej rasy mają około 60-65 cm wysokości w kłębie.

Czeski fousek/Czeski wyżeł szorstkowłosy (Český fousek)

To rasa psów zaliczanych do grupy wyżłów o historii sięgającej średniowiecza. Pierwsze bowiem wzmianki o czeskich psach myśliwskich pochodzą z XIV. wieku i jest wielce prawdopodobnym, że wzmianki te dotyczą przodków czeskiego fouska. Eksterier tej rasy ustabilizował się najprawdopodobniej w II. połowie XIX. wieku, zaś w 1962 roku została ona uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną. Trudno powiedzieć jak dokładnie przebiegał proces kształtowania czeskiego fouska, niewątpliwym jest jednak, że rasa ta należy do wyżłów. W kłębie mierzy około 60 centymetrów, jest stosunkowo lekko zbudowany. Jego umaszczenie można określić jako ciemnobrązowe (grzbiet, głowa, kufa) i szarobrązowe z cętkami lub bez (czoło, zad, łapy tylne, łapy przednie, brzuch). Tak jak inne wyżły, czeski fousek jest psem myśliwskim.

Czeski pies górski (Český horský pes)

Czeski pies górski wyhodowany został w latach 70. XX. wieku za sprawą Petra Hanzlika, późniejszego prezesa Klubu Czeskiego psa górskiego, jako krzyżówka czuwacza słowackiego i kanadyjskiego psa eskimoskiego (Canadian Eskimo Dog). Dzięki tej krzyżówce otrzymano średniej wielkości (60-65 cm w kłębie), mocno zbudowanego, wytrzymałego i spokojnego psa o średnio długiej sierści, o dominującym białym włosie z plamami czarnymi i jasnobrązowymi. Rasa ta przyczyniła się do popularyzacji w Czechach psich zaprzęgów, zwłaszcza w górskich rejonach tego kraju. W Czechosłowacji czeski górski pies został oficjalnie uznany za rasę w 1984 roku. Jednakże Międzynarodowa Federacja Kynologiczna jej nie uznaje.

Czeski pies łaciaty (Český strakatý pes)

Rasę tę wyhodował w latach 50. XX. wieku František Horík, który wyhodował wcześniej inną rasę psów, teriera czeskiego. Czeski pies łaciaty powstał z krzyżówek psów nieznanych ras. W procesie tworzenia rasy wprowadzono także krzyżówki z wyżłem krótkowłosym niemieckim. W efekcie otrzymano średniej wielkości (około 45 cm w kłębie), lekko zbudowanego psa, który początkowo nazywany był psem laboratoryjnym Horáka. Horák bowiem stworzył tę rasę do przeprowadzania badań laboratoryjnych przez Czeską Akademię Nauk, m.in. nad padaczką wśród zwierząt. Na psie tej rasy przeprowadzono też, po raz pierwszy w Czechosłowacji, operację przeszczepu nerki. Na początku lat 80. postanowiono umożliwić hodowlę psa hodowcom prywatnym. Wówczas też wprowadzono nazwę czeski pies łaciaty. Rasa jest uznawana w Czechach, ale nie uznaje jej Międzynarodowa Federacja Kynologiczna.

Pies chodski (Chodský pes)

To stara, wywodząca się z średniowiecza, rasa psa, wyhodowana w południowo-zachodnich Czechach przez Chodów, czeską ludność zamieszkującą południowo-zachodnie rubieże Królestwa Czech i mająca za zadanie ich ochronę, i w związku z tym długo cieszącą się ulgami np. podatkowymi, gwarantowanymi przez czeskich władców. To wśród Chodów, zamieszkujących m.in. pasmo górskie Szumawa, utrzymujących się m.in. z wypasu owiec, wyhodowano tego średniej wielkości (około 50 cm w kłębie) psa, przypominającego owczarka niemieckiego (którego jest być może przodkiem), charakteryzującego się czarną, średniej długości sierścią grzbietu i głowy oraz podpalaną na łapach, brzuchu, klatce piersiowej i kufie. Do końca XIX. wieku chodský pes cieszył się popularnością jedynie w regionie swego pochodzenia, ale dzięki obrazom jednego z najwybitniejszych czeskich malarzy, Mikolaša Aleša oraz powieści Aloisa Jiríska „Psohlavcí”, poświęconej chłopskiemu powstaniu chodskiego przywódcy, Jána Koziny, które miało miejsce w II. połowie XVII. wieku, rasą tą zaczęto interesować się w całych Czechach. Obecnie chodský pes jest oficjalnie uznawany za rasę w Czechach, ale nie uznaje go Międzynarodowa Federacja Kynologiczna.

Ratler (pinczer) praski (Pražský krysařik)

To jedna z najstarszych czeskich ras psów. Na ziemiach czeskich psy przypominające ratlera hodowano już od wczesnego średniowiecza. Na terenach wiejskich były używane do wyłapywania gryzoni i jako psy stróżujące. Były także trzymane przez mieszkańców miast, by choć trochę ograniczać populacje szczurów. Co więcej, z czasem były coraz częściej trzymane jako psy do towarzystwa, zwłaszcza przez lepiej sytuowane klasy społeczne. Pinczer praski ma około 22 centymetrów wysokości w kłębie. Ma czarną sierść z podpalanymi włosami na łapach, brzuchu, klatce piersiowej i kufie.

Terier czeski (Český teriér)

Rasa ta została wyhodowana pod koniec lat 40. XX. wieku w Czechach przez Františka Horáka, hodowcę, technika w Czeskiej Akademii Nauk, w wyniku krzyżówki teriera szkockiego i Sealyham teriera. Jest to niewielki, liczący około 30 centymetrów wysokości w kłębie pies o umaszczeniu ciemnoszarym lub jasnobrązowym. Rasa ta została uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną w 1963 roku.

Koń kladrubski (Kladrubský kůň)

Koń kladrubski to jedna z najstarszych i najrzadziej dziś spotykanych czeskich ras koni. Wyhodowana została na przełomie wieków XVI. i XVII. w cesarskiej stadninie koni w Kladrubach nad Łabą, nieopodal Pardubic, w północnych Czechach. Koń kladrubski powstał w wyniku krzyżówek sprowadzonych do Czech przez Habsburgów koni ras neapolitańskiej, oldenburskiej, irlandzkiej i holsztyńskiej oraz miejscowych, ciężkich, zimnokrwistych koni pociągowych. Konie kladrubskie hodowane były głównie dla stajni domu panującego, bowiem to właśnie konie tej rasy najczęściej zaprzęgano do powozów władców z dynastii Habsburgów i innych członków dynastii z okazji różnych uroczystości. Stadnina w Kladrubach nad Łabą spłonęła podczas wojny siedmioletniej (na przełomie lat 50. i 60. XVIII wieku), a część koni ewakuowano na ziemie słowackie (Górne Węgry) i na Węgry. To dzięki nim udało się pod koniec XVIII. wieku wznowić hodowlę konia kladrubskiego. Jest to jedna z najcięższych i najmocniej zbudowanych ras (około 180 cm w kłębie, ponad 700 kg masy) wśród koni gorącokrwistych, o charakterystycznym, garbonosym pysku, silniej szyi, szerokiej klatce piersiowej, mocno umięśnionym nogom przednim i zadnim, zwartym, spadzistym zadzie i sierści siwej (najczęściej spotykanej) lub karej. Obecnie konie kladrubskie używane są zarówno jako konie zaprzęgowe, jak i jako wierzchowce sportowe i rekreacyjne. Z racji stosunkowo spokojnego usposobienia jak na rasę gorącokrwistą, bywają także używane do hipoterapii.

 

Źródło: Wikipedia / cz-pes.cz / inne

Zdjęcie na dziś

Sabinov (północno-wschodnia Słowacja), tablica upamiętniająca odbywające się w mieście zdjęcia do filmu „Sklep przy głównej ulicy”, nakręconego na podstawie noweli Ladislava Grosmana o tym samym tytule. W filmie, który zdobył Oskara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego w 1966 r., główną rolę kobiecą zagrała polska aktorka Ida Kamińska, nominowana za swoją kreację do Oskara. Źródło: Wikimedia Commons, autor: Jozef Kotulič, licencja: GNU FDL (http://pl.wikipedia.org/wiki/GNU_Free_Documentation_License)
Sabinov (północno-wschodnia Słowacja), tablica upamiętniająca odbywające się w mieście zdjęcia do filmu „Sklep przy głównej ulicy”, nakręconego na podstawie noweli Ladislava Grosmana o tym samym tytule. W filmie, który zdobył Oskara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego w 1966 r., główną rolę kobiecą zagrała polska aktorka Ida Kamińska, nominowana za swoją kreację do Oskara. Źródło: Wikimedia Commons, autor: Jozef Kotulič, licencja: GNU FDL (http://pl.wikipedia.org/wiki/GNU_Free_Documentation_License)

Czy wiesz, że...

  • Jára Cimrman, jeden z najwybitniejszych Czechów w historii, jest postacią fikcyjną?

Do posłuchania

See video

"Never Tear Us Apart" to jeden z największych przebojów australisjkiej grupy INXS (1977-2012), który znalazł się w...