Ośrodek Rehabilitacji Zwierząt Chronionych

Media - Słowacja

SŁOWACKIE MEDIA 

PRASA

Za najbardziej renomowany słowacki dziennik uchodzi „SME” („Jesteśmy”). Gazeta powstała w styczniu 1993 roku, tuż po uzyskaniu przez Słowację niepodległości. Założona została przez grupę dziennikarzy dziennika „Smena”., sprzeciwiając się decyzji ówczesnego premiera, Vladimira Mečiara, który doprowadził do zwolnienia dotychczasowego redaktora naczelnego „Smeny”. Wkrótce zaczęła ona tracić czytelników właśnie na rzecz „SME”. W 1995 doszło do połączenia obu periodyków, a w 2004 „SME” połączyło się z innym słowackim dziennikiem, „Pracą”. Wydawany w Bratysławie dziennik uznawany jest za prezentujący poglądy konserwatywno-liberalne. Jego wydawca jest także, od końca lat dziewięćdziesiątych, wydawcą węgierskojęzycznego, przeznaczonego dla mniejszości węgierskiej zamieszkującej Słowację, dziennika „Új Szó” („Nowy Świat”, 25 000 egzemplarzy nakładu; wychodzący w latach 1948-1949 jako tygodnik, a od 1949 codziennie jako oficjalny organ węgierskiej części Komunistycznej Partii Słowacji). Nakład „SME” to około 65 000 egzemplarzy, co stawia tę gazetę na trzecim miejscu wśród słowackich dzienników pod tym względem.

O kilka tysięcy wyższym nakładem pochwalić się może „Plus JEDEN DEŇ” (ok. 80 000 egzemplarzy), koncentrujący się na wydarzeniach ze świata showbiznesu i rozrywki, aczkolwiek informujący także o wydarzeniach politycznych i kwestiach ekonomicznych. Typowym tabloidem jest „Nový čas” (wychodzi od 1990 roku), najpoczytniejsza gazeta codzienna na Słowacji. Do kiosków każdego ranka dociera ponad 140 000 egzemplarzy „Novego času”.

Słowacy chętnie sięgają także po „Pravdę” i „Hospodarské noviny”. Ukazująca się od 1920 roku (z przerwami) „Pravda” od 1925 była organem prasowym Komunistycznej Partii Słowacji (Komunistická strana Slovenska), która w 1948 zjednoczyła się z Komunistyczną Partią Czech, tworząc Komunistyczną Partię Czechosłowacji (Komunistická strana Československa). W okresie demokracji ludowej „Pravda” stała się oficjalnym organem partii na Słowacji (w Czechach rolę tę odgrywało „Rudé Pravo”). Po zmianach ustrojowych i uzyskaniu przez Słowację niepodległości „Pravda” prezentowała poglądy zbliżone do centrolewicowej Partii Demokratycznej Lewicy (Straná demokratickie l’avice), kontynuatorki partii komunistycznej, która w 2005 weszła w struktury populistyczno-socjaldemokratycznej partii „Smer – sociálna demokracia”. Dziś należąca do brytyjskiego kapitału „Pravda” zaś przyjmuje pozycje mniej lub bardziej centrowe. Jej nakład to około 50 000 egzemplarzy.  Znacznie mniej czytelników znajdują koncentrujące się na kwestiach ekonomicznych „Hospodarské noviny”, zbliżone tematycznie do noszącego taki sam tytuł dziennika czeskiego.

Zdecydowanie najpoważniejszym słowackim tygodnikiem jest „Tyzden”. Drukowany w ilości około 17 000 egzemplarzy „Tyzden” drukuje artykuły i reportaże o tematyce politycznej, kulturalnej i społecznej. O wiele większym wzięciem cieszą się poszukujące sensacji  „Nový Čas Nedeľa”, „Život” i „Plus 7 dni” („Nový Čas Nedeľa” drukowany jest w ilości około 80 0000 egzemplarzy, nakład „Životu” to około 140 000 egzemplarzy, zaś „Plus 7 dni” drukowany jest w ilości około 190 000 egzemplarzy). Sporym zainteresowaniem czytelników cieszy się katolicki tygodnik „Katolické noviny”, o nakładzie zbliżającym się do 90 000. „Trend” jest tygodnikiem o tematyce ekonomicznej. Jego nakład nie przekracza 20 000 egzemplarzy. Grono wiernych czytelników ma „Vasárnap” („Niedziela”), tygodnik przeznaczony dla mniejszości węgierskiej, a powstały w roku 1968 z inicjatywy redaktorów wspomnianego wyżej dziennika „Új Szó”, jako cotygodniowy do niego dodatek. Dziś, jako odrębny tygodnik, wydawany jest przez tego samego wydawcę co „Új Szó i „SME”. Nakład „Vasárnap” oscyluje wokół 35 000.

Warto wspomnieć także o miesięczniku „Vatra”, dziś ukazującym się jedynie w Internecie. Czasopismo to powstało w Wielkiej Brytanii w 1948, a zostało założone przez słowackich emigrantów.  Dziś, w formie przypominającej blog, publikuje teksty dotyczące historii Słowacji (z dużym naciskiem na historię dwudziestowieczną).

 

TELEWIZJA

STV – Slovenská Televizia (Telewizja Słowacka), powstała w 1991 w ramach Telewizji Czechosłowackiej (Československá Televizie), od której uniezależniła się po powstaniu niepodległej Słowacji, 1 stycznia 1993 roku. Obecnie STV dysponuje trzema kanałami. Pierwszy z nich to Jednotka (dawniej STV 1), prezentująca głównie programy informacyjne, filmy, seriale i programy rozrywkowe. Drugi nosi nazwę Dvojka (dawniej STV 2), emituje programy informacyjne, publicystyczne, dokumentalne, oraz programy dla dzieci i o tematyce kulturalnej. Trojka (STV 3) to program o profilu sportowym.

Co tyczy się programów prywatnych, takich jak Markiza (działająca od 1996) oraz TV JOJ (nadaje od 2002 roku, zastąpił Global TV nadającą od 2000 roku), można na nich obejrzeć przede wszystkim seriale amerykańskie i południowoamerykańskie. TA3 to prywatny całodobowy kanał informacyjny. MusicBox i Musiq1 to kanały muzyczne.

 

RADIO

Slovenský rozhlas (Radio Słowackie) nadało pierwszy sygnał nadał w październiku 1926 roku. Obecnie dysponuje dziewięcioma antenami, z czego trzy dostępne są jedynie przez Internet.  Radio Slovensko (SRo 1), nadające od 1 stycznia 1993, czyli oficjalnego rozpadu Czechosłowacji, to kanał prezentujący serwisy informacyjne, audycje o charakterze publicystycznym i kulturalnym oraz muzykę. Radio Regina (SRo 2) to radio regionalne, posiadające trzy studia (w Bratysławie, Bańskiej Bystrzycy i Koszycach). Skupia się na audycjach dotyczących spraw ważnych dla lokalnych społeczności. Na falach Radia Devin (SRo 3) usłyszeć można muzykę klasyczną i audycje o tematyce kulturalnej. Radio FM, czwarty kanał Slovenskego rozhlasu (SRo 4) poświęcony jest muzyce alternatywnej i szeroko pojętemu życiu kulturalnemu. Program 5, Radio Patria (SRo 5) nadaje audycje w językach mniejszości narodowych, głównie po węgiersku, ukraińsku i rusińsku. W mniejszym wymiarze czasowym na falach Radia Patria usłyszeć można audycje po niemiecku, polsku i romsku. Radio Slovakia International (SRo 6) nadaje za granicę w językach angielskim, niemieckim, francuskim, hiszpańskim i rosyjskim, i przeznaczone jest dla obcokrajowców chcących śledzić na bieżąco słowackie aktualności. Za pośrednictwem Internetu można posłuchać Radia Klasika (SRo 7), na którego falach króluje muzyka klasyczna, Radia Litera (SRo 8), skoncentrowanego na audycjach o literaturze, a także przeznaczonego dla najmłodszych słuchaczy Radia Junior (SRo 9) 

Najchętniej przez Słowaków słuchanym radiem (regularnie słucha go 21 % radiosłuchaczy) jest prywatne Radio Express. Ta działająca od 2000 roku radiostacja emituje krótkie serwisy informacyjne, biuletyny dla kierowców oraz muzykę pop. Muzyka pop to także domena trzeciego ulubionego radia Słowaków (13,3 % słuchaczy), Fun Radia. Na drugim miejscu plasuje się państwowe Radio Slovensko (17,1 %).

 

Źródło: Wikipedia / medialne.etrend.sk/radia-grafy-a-tabulky.html / strony internerowe opisywanych mediów

Zdjęcie na dziś

Tablica na Ulicy Preszburskiej w Paryżu, której nazwa pochodzi od dawnej nazwy Bratysławy i została ustanowiona w 1864 r. w celu upamiętnienia pokoju w Preszburgu z 1805 r. Ulica otacza półkolem, od strony południowo-zachodniej, plac Charles‘a de Gaulle‘a, na którym stoi paryski Łuk Triumfalny; źródło: wyszehrad.com
Tablica na Ulicy Preszburskiej w Paryżu, której nazwa pochodzi od dawnej nazwy Bratysławy i została ustanowiona w 1864 r. w celu upamiętnienia pokoju w Preszburgu z 1805 r. Ulica otacza półkolem, od strony południowo-zachodniej, plac Charles‘a de Gaulle‘a, na którym stoi paryski Łuk Triumfalny; źródło: wyszehrad.com

Czy wiesz, że...

  • autor muzyki do pierwszej polskiej opery, „Nędza uszczęśliwiona” (libretto pióra Wojciecha Bogusławskiego; wystawiona w 1778 roku), Maciej Kamieński (1734-1821), był z pochodzenia Słowakiem?

Do posłuchania

See video

"Never Tear Us Apart" to jeden z największych przebojów australisjkiej grupy INXS (1977-2012), który znalazł się w...